Een eeuw David Attenborough
Op 8 mei viert David Attenborough zijn honderdste verjaardag. De beroemdste natuurfilmmaker ter wereld is ook een belangrijke stem voor natuurbehoud. In beide rollen is hij voor veel mensen een grote inspiratiebron.
Generaties televisiekijkers zijn opgegroeid met de series en films van David Attenborough. Op 8 mei viert de natuurhistoricus zijn honderdste jaar op onze planeet, waarover hij zo fascinerend heeft verteld in talloze uren aan documentaires. In zijn lange carrière werd de Britse presentator een boegbeeld van de natuurbescherming en inspireerde hij natuurfilmers en -fotografen. Zoals de Nederlandse natuurfilmer Ruben Smit, maker van De nieuwe wildernis en Het wad: “Hij kan dieren duiden, en dat ook vertalen naar menselijk gedrag.” In de periode rond zijn verjaardag staat de BBC in verschillende programma’s uitgebreid stil bij een eeuw Attenborough. Op zijn verjaardag zendt National Geographic zijn documentaire Ocean with David Attenborough uit.
Kinderschoenen
David Attenborough werkte een groot deel van zijn carrière bij de BBC, de Britse publieke omroep waar hij begin jaren 50 aan de slag ging. Toen hij aan zijn opleiding begon, stond het medium televisie nog in de kinderschoenen. Attenborough had op dat moment pas één uitzending gezien, bij zijn schoonouders thuis; de enige mensen die hij kende die zo’n modern en duur apparaat in huis hadden. Uitzendingen kwamen destijds vrijwel altijd live uit de studio. Als er al dieren in voorkwamen, werden die overgebracht uit London Zoo.
Dat veranderde met Zoo Quest. In dit langlopende reportageprogramma gingen dierentuinmedewerkers in verre landen op zoek naar dieren voor hun collectie. Het was Attenboroughs debuut als presentator. Zo begon een lange stroom documentaires waarin hij de kijker zich liet verwonderen, maar ook informeerde over de natuur. “In het begin waren dat nog geen grote series, maar losse programma’s”, vertelt Ruben Smit. “Daarin ging hij op zoek naar specifieke dieren of natuurfenomenen, zoals bevers in Noord-Amerika of termietenheuvels in Midden-Afrika. Ik vond dat heel inspirerend, omdat hij zichzelf in beeld bracht als hij bijvoorbeeld in een termietenheuvel kroop. Op zulke momenten kom je als kijker heel dicht bij hoe hij de natuur beleeft. Die aanpak kreeg later veel navolging; Freek Vonk is daar een goed voorbeeld van.”
Het hele artikel leest u in de gids van week 18. Deze editie ligt nu in de winkel. Bent u geen abonnee, maar wilt u niets meer uit de gids missen? U kunt hier abonnee worden.
Tekst: Jorrit van Broekhoven