Moord, maar dan gezellig 

Cosy crime combineert moord en doodslag met een opvallend lichte toon. Midsomer murders is een van de grondleggers van het genre. De Britse misdaadserie gaat haar 25e seizoen in.  

Het klinkt als een onmogelijke tegenstelling: moord en doodslag, maar dan knus. Toch is dat precies wat ‘cosy crime’ is. Midsomer murders is misschien wel het bekendste voorbeeld van dit genre. Al sinds de eerste aflevering in 1998 scoort de Britse misdaadserie goed. Het 25e seizoen is de komende weken te zien op NPO 2; een 26e reeks is inmiddels in de maak.  

Naast Midsomer zijn Death in paradise en Father Brown goede voorbeelden van cosy crime. Series die zich afspelen in een gemoedelijke omgeving en waarin nauwelijks expliciet geweld te zien is. Voor humor is juist wel ruimte, net als voor een lekker ingewikkelde (moord)puzzel. Als die aan het eind van een aflevering is opgelost, kunnen kijkers met een voldaan gevoel de tv uitzetten.  

Moordpuzzel

Ian Strachan is al sinds 1999 als producent verbonden aan Midsomer murders. Hij ziet dat de serie door de jaren heen veel navolging heeft gekregen. “Wij waren destijds inderdaad de eerste. Ondertussen is het genre hartstikke populair. Ik denk dat dat voor een groot deel komt door De moordclub (op donderdag) van Richard Osman. Het succes van zijn boeken lijkt de laatste jaren een nieuwe golf in gang te hebben gezet.”  

De aantrekkingskracht van cosy crime zit volgens Strachan in de combinatie van lichtvoetigheid en duisternis. “Naast de moordpuzzel biedt onze serie bijvoorbeeld ook een inkijkje in Barnaby’s gezinsleven. Bovendien zit er humor in: de gesprekken tussen de hoofdpersonen zijn vaak grappig. En mensen kunnen lachen om de excentrieke patholoog-anatoom Fleur Perkins.”   

Een realistische weergave van het politiewerk is minder belangrijk dan die sfeer. “Barnaby en Winter dragen bijvoorbeeld zelden een overall of gezichtsmasker als ze een plaats delict betreden. In het echt is dat ondenkbaar, maar er heeft nog nooit iemand over geklaagd.”  

Het hele artikel leest u in de gids van week 32. Deze editie ligt nu in de winkel. Bent u geen abonnee, maar wilt u niets meer uit de gids missen? U kunt hier abonnee worden.

Tekst: Patrick Bremmers