Ghislaine Plag: “Ik probeer voor dingen te kiezen die me oprecht gelukkig maken”
Naast haar werk als NOS Sport-presentator versterkt Ghislaine Plag sinds januari het team van het journalistieke radioprogramma Pointer. Ze zocht de afgelopen jaren bewust meer afwisseling en ruimte in haar werk.
De brasserie die radiomaker en presentatrice Ghislaine Plag heeft uitgekozen voor dit gesprek ligt verscholen in de natuur van de Utrechtse Heuvelrug. “Ik kom hier vaker”, vertelt ze. “Als ik geen zin heb om thuis te werken, zit ik hier met mijn laptop en dan trakteer ik mezelf op een stuk appeltaart.” Ze wijst naar buiten, richting een rij bomen. “Twee minuten die kant oplopen en je bent bij mijn huis. En hierachter staat Huis Doorn, de voormalige woning van keizer Wilhelm II. Dus ik zeg altijd dat we in de achtertuin van de keizer wonen.”
Hoe ben je in deze regio terechtgekomen?
“Ik ben opgegroeid in Hendrik-Ido-Ambacht. In de periode dat ik Netwerk en Rondom tien presenteerde, woonden mijn vriend en ik in het centrum van Rotterdam. Vier avonden per week moest ik na de opnamen vanuit Hilversum terugrijden naar Rotterdam; dat was niet praktisch. We wilden graag naar Utrecht, maar daar was een huis met een tuin onbetaalbaar. Toen zijn we uitgeweken naar deze omgeving en vonden we een heel leuk, karakteristiek oud huis, waar we inmiddels al vijftien jaar wonen. Dat bevalt goed.”
In je werk ben je de laatste paar jaar wat minder honkvast.
“Klopt, en ook dat bevalt me hartstikke goed. Eind 2023 stopte ik met mijn vaste KRO-NCRV-ochtendradioprogramma Spraakmakers. Inhoudelijk veranderde het elke dag, maar het werkritme bleef hetzelfde. Ik merkte steeds meer: dat past niet meer goed bij me. Ik krijg juist energie van afwisseling, van niet precies weten hoe mijn werkweek eruitziet.”
Wanneer diende dat gevoel zich aan?
“Eigenlijk al in 2022, toen ik een sabbatical nam. Ik voelde toen een combinatie van onrust en vermoeidheid. Bovendien was het jaar daarvoor mijn eindredacteur Hans Ganzevoort plotseling overleden. Hij was jarenlang mijn journalistieke kompas en voelde altijd als mijn tweede vader. Ik had nooit echt de ruimte genomen om zijn dood te verwerken. Na mijn sabbatical kwam ik terug bij Spraakmakers, maar dankzij gesprekken met een coach drong tot me door dat ik niet meer genoeg energie uit het programma haalde. Ik had behoefte aan verandering. Toen ik eenmaal besloot te stoppen, gaf dat veel lucht en ruimte. Én angst: oké, en nu? Want ik had geen ander werk.”
Het hele artikel leest u in de gids van week 9. Deze editie ligt nu in de winkel. Bent u geen abonnee, maar wilt u niets meer uit de gids missen? U kunt hier abonnee worden.
Tekst: Ernest Marx