Het Winterfeuilleton: Valse Noten, deel 3
Vorige week: Tims oma gedroeg zich tijdens Oudejaarsavond opvallend afwezig. Ze droeg ook een dure nieuwe broche. Tim denkt dat ze meer weet over de gelddiefstal bij het koor.
Tim parkeert zijn auto aan het begin van de straat van zijn oma. “Ik ga even langs Joep”, heeft hij net tegen Rosanna gezegd. Niet fraai, om zo tegen haar te liegen, maar hij wil zijn hoogzwangere vriendin er niet bij betrekken. Eerst moet hij zelf achterhalen wat zijn oma weet over de greep uit de kas van het koor.
Hij sluipt richting haar huis, schiet dan via een zijpaadje achterlangs de tuin van zijn oma in, zodat hij haar kan verrassen via de achterdeur. Maar de deur is op slot en hij ziet dat oma’s woonkamer leeg is. Vreemd. Waarom kijkt ze niet zoals elk jaar naar het nieuwjaarsconcert?
De enige die op de bank zit, is oma’s eenkennige kater Harry, die zichzelf ongegeneerd een wasbeurt geeft. Onwillekeurig valt Tims oog op de salontafel, waar de laptop van zijn oma staat. De laptop die híj voor haar installeerde, en waarvan hij alle wachtwoorden kent… Zou hij daar misschien een antwoord kunnen vinden? Dan slaat de schrik hem om het hart. Wat zijn dit voor rare gedachten! Zijn oma ligt misschien wel met een gebroken heup in haar badkamer en hij ziet haar alleen maar als verdachte!
Hij rent om haar huis heen, belt aan en schreeuwt door de brievenbus: “Oma!” Hij wacht met gespitste oren op een levensteken, maar hoort niets. Zijn ogen speuren het huis af. Misschien is de balkondeur op de tweede verdieping open? Lenig klimt hij op de schutting en trekt zich aan de dakgoot omhoog. Als hij maar niet valt of door de buren wordt aangezien voor een inbreker! Kort daarna staat Tim in oma’s badkamer…